Αν υπήρχε το μέλλον σαν κάτι απτό και εξατομικευμένο, σαν κάτι που μόνο ένας διαυγής νους θα μπορούσε να διακρίνει, ίσως το παρελθόν να μην ήταν τόσο θελκτικό: οι διεκδικήσεις του θα αντισταθμίζονταν με εκείνες του μέλλοντος. Οι άνθρωποι, όταν θα εξέταζαν τούτο το αντικείμενο ή κάποιο άλλο, ίσως να στέκονταν ευθυτενείς στη μέση μιας τραμπάλας με ανοιχτά τα σκέλια. Ενδεχομένως να 'ταν διασκεδαστικό.Όμως το μέλλον δεν διαθέτει έναν τέτοιου είδους ρεαλισμό (όπως διαθέτει το εικονογραφικό παρελθόν και το αισθητό παρόν). Το μέλλον είναι μόνο μια μορφή ρητορικού σχήματος, ένα φάσμα σκέψης.
VLADIMIR NABOKOV: ΔΙΑΦΑΝΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου